Uczniowie
Uczniów w szkole cyrenajskiej nie brakowało Arystypowi. Poza jego córką i wnuczką należeli do niej tacy ludzie, jak Teodoros Ateista, czy Hegezjasz o którym mówiono iż nawoływał do śmierci. Teodoros jednak zmienił dosyć mocno filozofię swego mistrza. Uznał, że najistotniejsze są nie te małe, pojedyncze przyjemności, lecz ogólna, stała radość. Złem natomiast nazwał stały smutek, nie zaś pojedynczą przykrość. Przestały być więcej w szkole cyrenajskiej najważniejsze przelotne przyjemności. Uznano także, że obok przyjemności cielesnych istnieją jeszcze te duchowe. Wyodrębniono je, ponieważ sądzono, że nie wszystkie wywodzą się z czysto fizycznych, materialnych przyczyn. Ewolucja w szkole cyrenajskiej dokonywała się jeszcze w wielu dziedzinach. Twierdzono już na przykład, że przyjemności nie mają wcale charakteru pozytywnego, lecz negatywny. Wedle Hegezjasza, człowiek powinien wyzbyć się wszelkich ziemskich dóbr, albowiem na ziemi nie ma możliwości aby dostąpić przyjemności pozytywnych, a wszelkie inne przyjemności to tylko brak smutku, nic więcej.