Filozofowie

Pierwszą z osób, która porzuciła bogactwo dla idei cyników był Krates z Teb. Był on uczniem Diogenesa, którego śmierć datuje się na rok trzysta dwudziesty trzeci. Ten z kolei Diogenes był uczniem Antystenesa. Przeszedł do historii jako jeden z najpopularniejszych filozofów. Nie zawdzięczamy mu jednak żadnych konkretnych teorii. Po prostu żył cały czas wedle prawideł cynickich i jako pierwszy przeszedł i to tak drastycznie od teorii do praktyki w filozofii. Mówiono o nim, że był typem cynika. Jego stosunek do Antystenesa jednak uległ pogorszeniu, gdy stwierdził, że jego mistrz zbyt mało wdraża w życie ze swych teorii. W jego mniemaniu prawdziwy filozof-cynik winien wyrzec się wszelkich zdobyczy cywilizacji, zarówno dobrych jak i złych i cieszyć się samą naturą i swą cnotą. Od tej pory znalazło się wielu już filozofów, uważających się za uczniów cynickich tylko dlatego, że żyli na skraju ubóstwa i gardzili społeczeństwem wyśmiewając wszelkie jego zdobycze, osiągnięcia. Ośmieszali tym tylko idee cynickie. Od tej pory "cynik" mówiło się o osobie, która za nic ma sobie tradycje, cenione dobra etyczne etc. Dlatego mówiąc o filozofii Antystenesa mówi się już "cynicyzm", a nie "cynizm".