Cynicy
Cynicy charakteryzowali się tym, że nie bacząc na konwenanse, utarte prawidła, czy tradycje, działali nawołując do powrotu do tych pierwszych, najogólniejszych określeń filozoficznych, zostawiając te wytworzone niedawno, czyli praktycznie całą spuściznę dotychczasowej filozofii greckiej. Antystenes wraz z cynikami twierdzili, że faktycznie istnieją jedynie rzeczy konkretne, a wszelkie inne uogólnienia typu "ludzkość" są jedynie wyrazami. Nie istnieje zatem "sprzęty ogólnie", lecz poszczególne krzesła, stoły, fotele. Uznawali, że nie ma sensu usiłowanie zdefiniowania czegoś. Można jedynie to coś opisać. Nic poza cnotą nie jest istotne, bo tylko ona jedna jest w swej naturze dobrem. To jeden z ważniejszych elementów filozofii cynickiej. Antystenes doprowadził do skrajności pogląd Sokratesa na cnotę. Uważał, że poza nią, poza cnotą, która jako jedyna jest dobra, cała reszta która określana jest również dobrem to tylko wynik konwencji. Wszystko poza cnotą jest obojętne. Nic też poza nią nie jest nam konieczne do życia. Ona jest całym szczęściem i doń prowadzi.