Filozofowie

Mimo wszystko, istnieje kilka podobieństw między osobą Arystypa oraz Antystenesa. Obaj z nauk sofickich i sokratejskich wynieśli to, że istotna jest praktyka, nie teoria. Obaj nie przypisywali wielkiej wartości wiedzy, ponieważ nie w niej widzieli istotę postrzegania. Tej doszukiwali się bowiem w zmysłach i ich odczuwaniu tego, co nas otacza. Wszystko inne miało znikomy, bądź wcale nie miało wpływu na poznanie. Dodatkowo, wszelkie owe spostrzeżenia zmysłowe są subiektywne, a więc nie możemy wiedzieć, jaki świat jest naprawdę, możemy tylko dowiedzieć się, jak odczuwamy go my. Człowiek zna tylko stany, w jakich się znajduje, nie może jednak odkryć co je wywołuje. Stany, o których mówił Arystyp to stany przyjemne, bądź nie i takie tylko rozróżnienie ma tak naprawdę człowiek. Przyjemność Arystyp utożsamiał z dobrem, przykrość natomiast ze złem. Złe jest więc to, co sprawia nam przykrość, a wszystko co daje przyjemność, jest dobre. Arystyp jest najbardziej bezkompromisowym i radykalnym hedonistą jakiego zna historia etyki.